maandag 21 december 2015

Kerstmis


Mijn vader blogt ”Oudere mensen hebben de onweerstaanbare behoefte, terug te kijken, nu naar Kerstmis – nee, niet Kerst – van vroeger. Elk jaar weer duiken de verhalen op, over het wachten (de Advent=Komst was een sobere tijd, ‘n beetje vergelijkbaar met de veertigdaagse vasten) tot de vooravond van het hoogfeest, het vigilie, als eindelijk het stalletje mocht worden opgezet en de boom versierd. Als kinderen mochten we niet in de salon komen als dat gebeurde. Wachten!
De nachtmis, in de oorlog verschoven van middernacht naar vier uur in de morgen, het daarop volgende ontbijt bij de snorrende kachel etcetera. In bijgaande tweet is sprake van ‘echte kaarsjes’. Ze werden door mijn vader, die kampte met de naweeën van een oogziekte, geduld. Totdat hij vroeg: mogen ze uit? Kaarsjes en ‘sterretjes’, ten onrechte ‘koudvuur’ genoemd (koudvuur is een paardenziekte). Mijn broertje dag met z’n gulp open Er is een roos ontsprongen stond te zingen. Op de foto staat een vrouw in een keukenschort. Ze doet me denken aan de dienstbodes van weleer, steevast van boeren afkomst, dus akelig benauwd voor het risico van brand. De uitroep van zo’n meisje bij het aansteken van de vuurpijl: ‘Daar eddet al!’”
Guido t’Sas op www.hhbest.nl : Daar eddet al!
 
Ik ben veel jonger, dat moet ook wel want ik ben de dochter van Guido, hè hè dat weet iedereen natuurlijk al lang maar ik heb ook heel andere herinneringen aan kerstmis dan de prettige kerstdagen van tegenwoordig. Het heeft al lang niks heiligs meer. Zijn de winkels nu ook al beide kerstdagen geopend in Nederland? Ik kan me nog wel die sfeer herinneren die we thuis maakten met veel kaarsen (niet in de boom maar bijv in een mooie fles, de kaars druppelde dan langzaam en versierde de fles met slierten kaarsvet) In de boom gewoon elektrische lichtjes maar wel in de vorm van witte kaarsjes en geen disco, een mooie grote stal met beeldjes die allemaal op klompen waren , zelfs de engel. Ook de nachtmis heb ik nog meegemaakt en daarna thuis worstenbroodjes. Ik herinner me de vele kerstliedjes die we zongen en het ging gewoon over de geboorte van Jezus, van een Kerstman, noch cadeaus met kerstmis was helemaal nooit sprake. Ik ben nog wel eens een menu van vroeger tegen gekomen: garnalencocktail, haas, puree, cranberries en als toetje fruitcocktail (uit blik) met slagroom. Tussendoor verstoppertje spelen in het donkere huis.... Maar ik denk dat mijn kinderen ook nog wel mooie kerstmisherinneringen hebben want die zaten op de Vrije School in Nederland. Toen ze in Frankrijk op school kwamen werd Kerstmis gereduceerd tot Noel: een kerstlunch in de kantine, geen kerstboom en al helemaal geen kaarsjes want dat is levensgevaarlijk, geen kerstverhalen en geen liedjes. Dat heet Laïc: geen woord over Jezus. 

Kerstmis 2015 in Vernusse

zaterdag 12 december 2015

Tiffin

Dit jaar heeft het reisvirus mij te pakken. De gelegenheid bood zich aan om een maand naar India te gaan. In plaats van mijn jaarlijkse Vipassana retraite in Dhamma Mahi in Frankrijk te gaan doen, kon dat evengoed in India,het land waar Buddha verlichting vond. Nikola zou een aantal maanden in India gaan reizen. Dé gelegenheid om een maand lang met mijn bijna 21 jarige zoon samen terug te gaan naar het land van mijn dromen, het land waar alles mogelijk is, het land van extremiteiten.
De laatste keer dat wij samen in India waren is 21 jaar geleden; Nikola zat toen in mijn buik. Ik ben dankbaar voor deze mooie tijd samen met deze bijzondere jonge mens die mijn zoon is.
    







    India, zoveel avonturen en zoveel mooie dingen om over te schrijven. Laat ik maar beginnen met het eten. Het heerlijke Indiase eten waar we iedere dag weer van genoten. Natuurlijk heb ik me weer laten inspireren en als je van plan bent om naar Brénazet te komen dan kun je weer allerlei nieuwe hapjes, “tiffin” verwachten. “Tiffin” komt voort uit het engelse woord “tiffing” uit de koloniale periode hetgeen eten en drinken buiten de maaltijd betekende. In Zuid India betekent het dus snack of tussendoortje, in de rest van India betekent het de verpakte lunch in de beroemde metalen lunchbox (ofwel tiffin carrier) die de “dabawallas” of “tiffin wallahs” rondbrengen. In de mooie film  : The Lunchbox. zie je  hoe dit ongelooflijke systeem werkt.
  (South Indian Tali)
                                                             
In de luchthaven van Chennai vond ik in een heel fijne boekwinkel een verrukkelijk kookboek: Tiffin van Rukmini Srinivas. Een melange van jeugdherinneringen en recepten. Ik geniet van de levensverhalen en ben de recepten aan het uitproberen. Het resultaat vind ik nog beter dan de heerlijkheden die ik in India heb geproefd! Zoals altijd moet ik er altijd wat aan veranderen: ik heb kikkererwtenmeel gebruikt en ik heb de wortels rauw gelaten.

(tiffin carrier)
Samosa’s

Nodig: Wok, olie om in te frituren, een deegroller, een soepkom

Het deeg
1 kop bloem
1 kop bessan (tot meel fijngemalen kikkererwten, ik doe dat gewoon in de keukenmachine, kikkererwtenmeel is ook te koop)
1 theelepel zout
4 eetlepels gesmolten boter of olie
1 eetlepel yoghurt of soyayoghurt of soyaroom
6 eetlepels water (of iets meer als het deeg te droog blijkt)

Mix de boter of olie met het meel en het zout tot een kruimig geheel. Voeg de andere ingrediënten toe en kneed tot een stevig deeg. Verpak in plastic en laat het deeg rusten in de koelkast.

De vulling
1 kop erwten, gekookt
3 middel grote gekookte aardappelen 
2 kleine wortels, schoongemaakt en geraspt (ongeveer een halve kop)
1 theelepel komijnzaad
1theelepel korianderzaad, fijngemaakt in de vijzel
1 theelepel geraspte gember
1 rood pepertje
1 theelepel Garam Masala
een handvol mint en peterselie of natuurlijk korianderblaadjes (vind ik zelf heerlijk maar daarover zijn de meningen verdeeld)
1 theelepel citroensap
zout
Warm de wok met zo’n twee eetlepels olie (of ghee). Voeg komijnzaad en korianderzaad toe. Daarna de rest van de specerijen en vervolgens de aardappels, doperwten, de geraspte wortelen, groene kruiden, zout en citroensap. Even roerbakken en het gas uitdoen. 
Hoe maak je de samosa’s?
Rol het deeg uit en gebruik bijvoorbeeld een soepkommetje om een grote cirkel van liefst 15 cm uit te snijden. Snijd deze cirkel in tweeën. Maak van een halve cirkel één samosa: de rechte rand nat maken en op elkaarplakken. Je krijgt een trechtertje, een soort frietzakje. Vul dit zakje met het aardappelmengsel en maak de bovenkant dicht door de rand om te krullen. Frituur de samosa’s met een paar tegelijk in de hete olie in de wok. Je kunt ook speciale vormpjes gebruiken, heel handig dan zien ze er zo uit:

En dat ze lekker smaken dat kun je wel zien…


woensdag 28 oktober 2015

Россия


In september 10 dagen naar Rusland geweest met mijn moeder. Het was in een woord indrukwekkend. De Russen zijn aardig en relaxed, ze lijken wat stug op het eerste gezicht omdat ze zichtbaar niet houden van overdreven gedoe of ze hebben gewoon veel mee gemaakt en er valt dus niets te lachen. Het landschap was nogal saai, alleen maar velden met onkruid en geen koe te zien, de boerderijen lagen namelijk niet langs de wegen. De Metro in Moskou is ongelooflijk mooi: paleizen voor het volk uit de Sovjettijd. De Russen hebben hun communistische ideologie ingeruild voor de Russisch orthodoxe religie en de kerken herrijzen als paddenstoelen uit de grond. Moskou by night overtreft vele malen Amsterdam by night; het is te merken dat de elektriciteit goedkoop is. Het eten vond ik lekker vooral de Russische pannenkoekjes gevuld met kool en de heerlijk borsjt (bietensoep).
IMG_0514
Het Kremlin. Poetin was er niet. Hij verplaatst zich voortaan per helikopter zodat hij niet zoveel files veroorzaakt in Moskou waar de files zo wie zo al dagelijkse kost zijn voor de Moskovieten.

IMG_0519 IMG_0522  De metro. Glas in lood en marmer, kroonluchters en schilderijen van gelukkige, jonge, sterke Sovjetburgers.

IMG_0544 IMG_0545Je zou toch niet zeggen dat Rusland door ruimte gebruik wolkenkrabbers moest gaan bouwen. Dat was natuurlijk weer een prestige kwestie. IMG_0588
IMG_0584Mooie fresco’s te zien in de kerken van de vele kloosters die we bezochten, soms verkleed als Russische baboeska’s








IMG_0537
IMG_0560

Ja, alles wat blinkt, is goud in Rusland:
IMG_0611 IMG_0618 IMG_0613 Hierboven twee foto’s genomen in de Hermitage in St Petersburg  

IMG_0642 IMG_0643St Petersburg

IMG_0647 
IMG_0664Peterhof
IMG_0711Zomerpaleis van Catharina
 IMG_0571 Paddenstoelen, ingelegde groenten, bosbessen, zelf gebrouwen bessendrankjes. Jammer dat ik niets mee terug kon nemen in het vliegtuig.
De foto’s zijn een kleine selectie,we hebben zoveel gezien! Het was een prachtige reis en ik bedank mijn moeder voor dit mooie cadeau.

zaterdag 25 juli 2015

Live verslag van de camping

Een blog bijhouden is heel erg leuk, vooral in de winter als ik heel veel tijd heb maar er eigenlijk niet veel gebeurt, behalve een paar losgebroken koeien, de voortgang van Ron’s werk en wat uitstapjes die we maken. Maar nu heb ik heel weinig tijd en nu gebeurt het juist allemaal en elke dag is weer: té gek!
De foto’s vertellen het allemaal, geniet mee van de vakantiepret op Brénazet!
Maand juli op Brénazet, jeu de boules avond, voetbalwedstrijd, kampvuur, pizza avond en yoga onder de eik: 
Image00004Image00007
 Image00022Image00017
 Image00012 Image00008Image00023Image00020
Image00028 Image00030
Image00033 Image00040
Image00041 Image00057
Image00053Image00054  
 Image00068Image00071
Image00082 Image00083

woensdag 24 juni 2015

Junimaand

De maand juni vliegt voorbij, zoals altijd. Het hele voorjaar is er hard gewerkt in de tuin en het resultaat mag er zijn, met dank aan de Help xers: Liz en Rosie, Sandra en Becky, ze hebben me geweldig geholpen en zonder die hulp waren de moestuinen en de perkjes nooit zo mooi geworden :

Moestuin Brenazet juni

 

tweede  moestuin Brenazet

tomaten mulchen 

Het Mulchen (de grond bedekken met een dikke laag stro of hooi of ander organisch materiaal) heeft als voordeel dat de aarde minder snel uitdroogt en dat de bodemdiertjes het heerlijk vinden. Heel fijn dat het onkruid nauwelijks terugkomt.

De camping wacht geduldig op gasten, het ligt niet aan het weer en er is ook geen voetbal op tv…

Camping in juni

Er staat alvast een loktent…. Deze Tunneltent is nieuw op Brénazet, het is een enorme grote tent van prachtig materiaal: Ten Cate stof. Ron is bezig met het keukenblok en dat wordt, zoals we van hem gewend zijn, een mooi ambachtelijk meubel.

Tunneltent van tencate stof 2

Het is hier al heel gezellig op Brénazet. Deze foto mocht ik van Dynie en Bert wel even op mijn blog zetten. Wij zijn ontzettend blij dat onze gîte La Source prima gebruikt kan worden met rolstoel!

Dynie en Bert

 

 De Pipowagen is zo goed als klaar, zaterdag komen de eerste gasten!

Pipowagen en zwembad brenazet

 

Nu nog even onze jongste, een rooie rakker die van niks en niemand bang is, hij heet Ginger en zal wel het lievelingetje worden van de kinderen:

Image00027